Herziening richtlijn Cerebellaire ataxie

De richtlijn Cerebellaire ataxie is herzien. De herziening geeft zorgprofessionals handvatten voor diagnostiek, behandeling en begeleiding, met onder meer een nieuw diagnostisch stroomschema en aanbevelingen voor genetische diagnostiek.

Bij cerebellaire ataxie zijn de kleine hersenen aangedaan, waardoor bewegingen minder nauwkeurig zijn. Patiënten kunnen daardoor moeite hebben met lopen, balans houden, spreken en het uitvoeren van dagelijkse handelingen. Klachten verschillen per persoon en kunnen in de loop van de tijd toenemen. De aandoening heeft vaak grote gevolgen voor zelfstandigheid, deelname aan werk en sociale activiteiten en de kwaliteit van leven.  

De vorige richtlijn stamde uit 2014 en was sterk verouderd. In de herziening zijn modules geordend op een manier die beter aansluit bij de behandelpraktijk. De richtlijn ondersteunt zorgprofessionals bij een meer uniform diagnostisch en behandeltraject voor patiënten vanaf zestien jaar met cerebellaire ataxie.

Wat staat erin?

De herziene richtlijn beschrijft wat volgens de huidige inzichten de beste zorg is voor patiënten van 16 jaar en ouder met cerebellaire ataxie. De volgende onderwerpen komen aan bod:

  • Cerebellaire ataxie - Algemeen overzicht: Deze module biedt achtergrondinformatie over cerebellaire ataxie, introduceert het diagnostisch stroomschema en beschrijft generieke adviezen voor behandeling en begeleiding. Ook geeft het belangrijke aandachtspunten voor genetische counseling. 
     
  • Diagnostiek: 
    - Auto-immuun bepalingen bij cerebellaire ataxie: Bepaal bij volwassenen met cerebellaire ataxie van onbekende oorzaak altijd GAD65-antistoffen en twee met coeliakie geassocieerde antistoffen. Voer afhankelijk van een aantal kenmerken van de ataxie aanvullende testen uit. 
    - Diagnostiek bij verworven, niet-immuungemedieerde ataxie: Bepaal niet standaard calcium, TSH en vitamine B1, B12 en E. Doe dit alleen bij specifieke klinische aanwijzingen. 
    - Genetische diagnostiek bij sporadische cerebellaire ataxie: Bied alle patiënten met onverklaarde, langzaam progressieve ataxie genetische diagnostiek aan.  
     
  • Behandeling en begeleiding: 
    - Medicatie bij immuungemedieerde cerebellaire ataxie: Stem het behandelschema altijd af met een expertisecentrum. De module geeft daarnaast algemene medicatieadviezen en specifieke aanbevelingen voor paraneoplastische en niet-paraneoplastische oorzaken. 
    - Medicatie bij niet-immuungemedieerde cerebellaire ataxie: Bespreek bij patiënten met SCA27b onder bepaalde voorwaarden een proefbehandeling met 4-aminopyridine. 
    - Revalidatiegeneeskundige behandeling: Bied patiënten met een hulpvraag rond loopvaardigheid fysieke training aan als zij zelfstandig kunnen staan en/of lopen (eventueel met hulpmiddelen). 
    - Klinimetrie bij cerebellaire ataxie: Meet de ernst van de ataxie met de SARA-schaal. Gebruik bij de evaluatie van de revalidatiebehandeling daarnaast uitkomstmaten die aansluiten bij de hulpvraag van de patiënt. 
    - Follow-up diagnose MSA-c: Volg volwassenen met een onverklaarde, langzaam progressieve ataxie die na het 30e jaar is ontstaan minimaal vijf jaar lang jaarlijks. Doel is tijdig te beoordelen of sprake kan zijn van MSA-c. 
    - Counseling bij genetisch testen - SCA27b: De module beschrijft welke counseling past bij verschillende repeatlengtes van het betreffende gen. Ook geeft de module handvatten om patiënten te informeren over de kans op verdere expansie van de repeat in het gen voor SCA27b (FGF14). 
    - Organisatie van zorg: Deze module geeft een gestructureerde organisatie van diagnostiek, behandeling en begeleiding in de tweede en derde lijn.

Samenwerking

De richtlijn is ontwikkeld op initiatief van de Nederlandse Vereniging voor Neurologie (NVN), in samenwerking met klinisch genetici (VKGN), klinisch moleculair genetici (VKGN), revalidatieartsen (VRA) en patiëntvertegenwoordigers (Ataxie Vereniging Nederland). De richtlijn wordt opgenomen in het richtlijncluster Bewegingsstoornissen.  

Het traject is begeleid door het Kennisinstituut van de Federatie Medisch Specialisten. Financiering is afkomstig van de Stichting Kwaliteitsgelden Medisch Specialisten (SKMS).

Bekijk de richtlijn Cerebellaire ataxie
Bekijk ook het stroomschema diagnostiek