Blog Hein Brackel: Solidariteit: doe het samen

De dagen worden korter, maar de diensten lijken steeds meer en langer te worden. De zorgvraag klotst tegen de plinten op. Al weken balanceren we op de smalle grens tussen COVID-fase 2d en fase 3 en loopt de druk op. Dit geldt zeker voor aios en anios, op wie vaak een beroep wordt gedaan nu de opnamecijfers oplopen en andere zorg is afgeschaald.

Afschalen van zorg en ‘functie elders’ heeft ondertussen voor alle aios gevolgen voor hun opleiding: Enerzijds is het de derde keer dat ze opleidingsmomenten missen. Anderzijds biedt COVID-zorg nieuwe, waardevolle leermomenten. Aios krijgen gelegenheid om interprofessioneel te werken over de grenzen van hun specialisme heen, worden betrokken bij het nemen van medisch-ethische beslissingen en leren hoe de zorgorganisatie kan opereren in een acute crisis. 

Toch hoor ik ook: ‘Inderdaad leerzaam hoor, maar dat weet ik inmiddels wel’. Deze aios geef ik geen ongelijk. De Jonge Specialist en de Federatie hebben al eerder een leidraad opgesteld om in gesprek te blijven over de invloed van COVID-19 op de opleiding. Mijn advies aan aios en opleiders: pak deze gespreksleidraad erbij, ga weer in gesprek over gemiste en opgedane competenties en opleidingsonderdelen en kom samen tot oplossingen.  

Deze derde golf brengt overigens ook een nieuwe dynamiek met andere uitdagingen. De saamhorigheid uit de eerste golf lijkt minder aanwezig. Begrijpelijk: veel zorgmedewerkers lopen al bijna twee jaar op hun tenen en zijn moe. Zeker ook omdat collega’s uitvallen door overbelasting of omdat zij of hun gezin, gevaccineerd en wel, zelf door COVID worden getroffen. Geen dansjes meer, geen applaus, maar wel ‘klappen’, want steeds vaker lopen de emoties van patiënten en naasten hoog op. Veel ziekenhuizen hebben zelfs extra beveiliging in moeten schakelen. 

Nu er weer zoveel wordt gevraagd van álle zorgmedewerkers, moeten we het meer dan ooit samendoen: medisch specialisten, opleiders, arts-assistenten en last but not least zeker ook verpleegkundigen. Optimale zorg in deze hectische tijd vraagt om collegialiteit en solidariteit en om nóg meer geduld en inlevingsvermogen. Maar ook om het tonen van leiderschap door als opleiders en a(n)ios te beslissen over hoe je samen het leveren van zorg goed aanvliegt. 

Kortom: zoek naar een balans tussen inzet, de continuïteit van zorg en waar mogelijk opleidingsmomenten. Zet bijvoorbeeld een buddysysteem op om samen ervaringen te delen en te praten over gevoelens en emoties. Houd daarbij goed oog voor je eigen gezondheid en die van je collegae. We moeten het samen doen!