Behandeling van secundair Raynaud en digitale ulcera

Er is een nieuwe multidisciplinaire richtlijn voor de behandeling van secundair Raynaud en daaraan gerelateerde digitale ulcera/kritieke ischemie in de tweede en derde lijn. Deze richtlijn brengt structuur in de zorg aan en ondersteunt bij behandelkeuze.

Bij patiënten met Raynaud verkrampen de bloedvaten in vingers (en soms tenen) tijdelijk. Dit kan erg pijnlijk zijn en voor lastig te genezen zweren zorgen. Wanneer Raynaud door een auto-immuunziekte veroorzaakt wordt, heet dit secundair Raynaud. Voor patiënten een forse ziektelast met grote psychosociale belasting en dreigend verlies van vingers, voor zorgprofessionals een grote uitdaging om te behandelen. Deze richtlijn biedt zorgaanbieders in de tweede en derde lijn de juiste handvatten om aanvallen van Raynaud te beperken en daaraan gerelateerde klachten te behandelen.

Inhoud van de richtlijn

De richtlijn geeft specifiek aanbevelingen voor de behandeling van secundair Raynaud. De richtlijn gaat in op:

  • Medicamenteuze en niet-medicamenteuze (leefstijl en chirurgie) behandeling om de frequentie en duur van de aanvallen te beperken, pijnklachten te verlichten, wondjes te voorkomen, kritieke ischemie (sterk verminderde bloedtoevoer) te verminderen en de kwaliteit van leven positief te beïnvloeden.  
  • De behandeling van digitale ulcera, pijnlijke open wondjes die makkelijk kunnen ontsteken.
  • De organisatie van zorg voor de behandeling van patiënten. De behandeling vraagt multidisciplinaire samenwerking, waarbij rekening gehouden moet worden met de voorkeuren van de patiënt.  

Samenwerking

De richtlijn is ontwikkeld op initiatief van de Nederlandse Internisten Vereniging (NIV), in samenwerking met vasculair geneeskundigen (NVIVG), allergologen (NVvAKI), thoraxchirurgen (NVT), ziekenhuisapothekers (NVZA), dermatologen (NVDV), chirurgen (NVvH), plastisch chirurgen (NVPC), reumatologen (NVR), verpleegkundigen (V&VN) en patiëntvertegenwoordigers (NVLE). Het traject is door PROVA begeleid. Financiering is afkomstig van de Stichting Kwaliteitsgelden Medisch Specialisten (SKMS).

Bekijk de richtlijn